Nieuws

Van Peperzeel in Recycling Today Global Edition, maart 2011

Nieuws >> Algemeen Nieuws

Battery Power

Van Peperzeel heeft naam en faam verworven door zich te richten op een niche markt.

Van Peperzeel is uitgegroeid tot een bekende naam in Europa. Toen het bedrijf, gevestigd in Lelystad, begon in 1978, was het een typisch schrootbedrijf dat handelde in alle soorten non-ferro metalen, net als honderden andere bedrijven. Het duurde echter niet lang, voor oprichter W.A. van Peperzeel (Wim), om te beseffen dat met het focussen op een bepaald gebied van metaalrecycling Van Peperzeel op de kaart gezet zou worden.

Johan, een van de twee zoons van Wim, is tegenwoordig verantwoordelijk als Managing director van Van Peperzeel. Zijn broer Marco, is logistiek manager. Johan vertelt dat zijn vader een duidelijke richting aan het bedrijf heeft gegeven met zijn filosofie om te kiezen voor een gespecialiseerde focus voor het bedrijf. Dat is waarom vandaag de dag de naam Van Peperzeel synoniem is met batterijen.

"Mijn vader heeft het bedrijf gespecialiseerd met de gedachte dat je moet doen waar je goed in bent, en je moet laten datgene waar je niet zo goed in bent", zegt Johan. "Als je iets doet waar je als een van de weinige goed in bent, is het waarschijnlijk een niche markt en kun je meer verdienen."

Van Peperzeel verzamelt automotive, industriële en consumenten batterijen met een gewicht tussen de 1 gram en 700 kilo. Johan zegt dat het bedrijf actief is op het gebied van non-ferro metalen en residuen, maar vooral bekend is door de inzameling van loodaccu’s. Bedrijven in Nederland, die wettelijk verplicht zijn deze te recyclen, wenden zich tot Van Peperzeel.

Werken volgens de regels
Het was vanwege de inzameling van slakken, draaisels en filterkoek bij verschillende productiebedrijven, dat Van Peperzeel in contact kwam met mensen die residuen van lood uit de productie van loodaccu’s in de aanbieding hadden. Begin jaren ‘90 begon het bedrijf met de acceptatie van loodaccu’s. Tegelijkertijd veranderde de Europese wetgeving met betrekking tot het reguleren ten aanzien van de recycling van loodaccu’s.

"Er was nieuwe wetgeving die bepaalde dat, als je afval wilde verzamelen en met name voor het inzamelen van loodaccu’s, je een speciale vergunning moest hebben, " herinnert Johan zich, die rond die tijd begon te werken voor het bedrijf. Hij voegt eraan toe dat veel schroothandelaren die vergunning niet hadden. Van Peperzeel erkende al vroeg het belang van het voldoen aan de nieuwe wetten.

"Wij waren een van de eerste in Nederland die deze vergunningen hadden en dus konden we in de business blijven" zegt Johan. "En we zagen ons volume groeien." Rond 1995”, zegt hij, “was Van Peperzeel marktleider, en dat zijn we nog steeds." Het bedrijf zamelt naar schatting 20.000 ton loodaccu’s per jaar in.

Johan geeft echter aan dat er bedrijven zijn die zich niet aan de regels houden. Dit heeft veel oneerlijke concurrentie in de markt veroorzaakt. Met name op het hoogtepunt van de prijzen voor oud lood die de markt op dit moment doormaakt. "Op dit moment is het moeilijk in de markt van loodaccu inzameling. Het is een heftige strijd in Europa maar vooral in Nederland", zegt hij.

Oneerlijke Praktijken
Johan van Peperzeel, geeft aan dat oneerlijke praktijken door sommige concurrenten er toe leiden dat recycling in Nederland moeilijk is. Er is veel concurrentie, als gevolg van de wereldwijde vraag en de toename van de prijs van oud lood, legt Van Peperzeel uit. 

Oneerlijke handelaren maken het nog erger, zegt hij, omdat ze niet beschikken over de vereiste overheidsvergunningen. Bijvoorbeeld, bedrijven zijn bij wet verplicht om veiligheidsmaatregelen in acht te nemen in hun bedrijf, zoals vloeistofkerende of vloeistofdichte vloeren. Van Peperzeel zegt dat deze bedrijven soms doen wat nodig is, maar "niet wat noodzakelijk is."
Een ander punt waarmee sommige handelaren zich niet aan de regels houden is in de aanname van het materiaal, aldus Van Peperzeel. "We hebben veel last van oneerlijke handel op dit moment en er is veel diefstal van accu’s." Dit is al door ons gerapporteerd in het november / december 2010 nummer van Recycling Today Global Edition.

 "Ze kopen en verkopen de accu’s contant." Van Peperzeel zegt dat het accepteren van contante betalingen voor accu’s de bedrijfstak vele jaren terug in de tijd plaatst. Dit is een praktijk die gerenommeerde schrootbedrijven al lang achter zich hebben gelaten, voegt hij eraan toe. Ook benadrukt hij dat bedrijven accu’s niet moeten in- of verkopen zonder de vereiste milieupapieren. Het niet hebben van de juiste documentatie kan een kostenpost van duizenden euro's aan boetes betekenen.
"Het probleem is dat er te weinig politie op de weg is om deze praktijken te stoppen", zegt Van Peperzeel. "Dit is niet alleen een probleem bij accu recycling, maar treft ook andere vormen van (non-ferro) metaal recycling."

Nieuwe markten
Naast loodaccu’s, begon Van Peperzeel begin jaren ’90 ook met het inzamelen van kleine consumenten batterijen. Op dat moment werden gebruikte consumenten batterijen voornamelijk gestort omdat men zich niet bewust was van de beschikbare recycling mogelijkheden. "We begonnen in de markt voor kleine batterijen, en we ontdekten recycling mogelijkheden, die toen nog onbekend waren”, aldus Johan.

Het bedrijf probeerde mensen te overtuigen van de mogelijkheden die er waren voor de recycling van consumenten batterijen. Bovendien kwam Van Peperzeel in contact met afvalinzamelaars in Nederland die vroegen wat ze konden doen met deze batterijen.

Toen de Europese en Nederlandse wetgeving de inzamelingsquota begonnen te bepalen en efficiëntieverbeteringen voor de recycling af te dwingen, was Van Peperzeel in staat om dit segment van de business te laten groeien, doordat zij voldeed aan de invulling van de eisen van de overheid. Het bedrijf was ook direct betrokken bij de start van de stichting voor het recyclen van batterijen, in Nederland Stibat genaamd. "We zijn nu ook een partner voor Stibat. Dat betekent dat we alles doen met betrekking tot de retour logistiek voor hen," zegt Johan. Door dit partnerschap, komen alle in Nederland ingezamelde gebruikte consumenten batterijen bij Van Peperzeel binnen in de 8.000 m² grote productie- en opslagfaciliteit.

Hier worden de batterijen gesorteerd op chemische samenstelling, zoals alkaline en lood. Er zijn ongeveer zeven verschillende chemische samenstellingen die worden gesorteerd. Het grootste deel van de sortering wordt handmatige gedaan door gespecialiseerde werknemers. Johan schat dat het bedrijf jaarlijks ongeveer 3.500 ton aan kleine consumenten batterijen ontvangt, die gezien hun grootte, een enorm volume vormen. Het bedrijf verhandelt per jaar ook gemiddeld tussen de 3.000 en 5.000 ton non-ferro metalen.

Van Peperzeel heeft ongeveer 20 werknemers in dienst. Eenmaal gesorteerd, worden de batterijen vervolgens verzonden naar recyclingfabrieken in heel Europa voor verdere verwerking. Johan merkt op dat Van Peperzeel niet uitvoert naar landen buiten Europa. De belangrijkste landen waar materiaal naartoe wordt vervoerd zijn België, Frankrijk, Zwitserland, Duitsland, Zweden en het Verenigd Koninkrijk.

Kennis delen
Volgens Johan, loopt Nederland voor op andere Europese landen in termen van de batterij recycling mogelijkheden. Johan heeft bij het business model van zijn vader kunnen blijven, door de expertise van het bedrijf op het gebied van batterij recycling, met andere landen te delen.

Van Peperzeel heeft de afgelopen jaren vier sorteermachines verkocht: een in Ierland, een in Nederland, een in Duitsland en een in Griekenland. Bedrijven kunnen bij Van Peperzeel ook voor consultancy diensten terecht, zodat ze kunnen leren van de ervaringen van het bedrijf in dit specifieke vakgebied. "Omdat de Batterijrichtlijn moet worden uitgevoerd in alle 27 EU-landen, is er een grote vraag naar mensen met kennis ", zegt Johan.

In 2008 verkocht Van Peperzeel 70% van de aandelen in het bedrijf aan de secundaire loodsmelter Métalblanc, gelegen in het noorden van Frankrijk. Johan zegt dat de verkoop hem de mogelijkheid heeft gegeven te herinvesteren. Hij zegt dat de markt een moeilijke tijd heeft doorgemaakt, maar hij gelooft in de strategie die Van Peperzeel heeft uitgestippeld. "In de commodity markt, hebben wij een probleem als gevolg van de hoge prijzen, maar we zullen ons er doorheen vechten", benadrukt hij. Hij verwacht dat met Métalblanc, Van Peperzeel in staat zal zijn om verder te groeien.

De focus naar lithium
Een ander vakgebied dat Van Peperzeel overweegt is het recyclen van lithium batterijen. Volgens Johan is dit een belangrijk onderwerp in Europa geworden, aangezien bedrijven op zoek zijn naar manieren om lithium batterijen veilig te recyclen om zo de recycling efficiëntie te bereiken die wordt geëist door de Europese wetgeving.

"Momenteel staat de recycling van lithium batterijen op een lager niveau dan andere batterijen", aldus Johan. “Met de opkomst van elektrische en hybride voertuigen, is er een grotere vraag naar lithium. De noodzaak voor  recycling is hoog”, zegt hij, “vooral vanwege het feit dat de grootste voorraden lithium momenteel helemaal uit China en Chili komen en er bepaalde export beperkingen gelden als deze grondstof wordt geëxporteerd uit China.”

"We zijn op zoek naar totale retour logistiek voor dit materiaal" zegt Johan. Dit omvat ook de ontmanteling uit een voertuig, hoe wordt het ingezameld, hoe wordt het verzonden naar recyclebedrijven, en hoe is het te recyclen.
Er is een nieuwe stichting opgericht met medewerking van de corporaties en universiteiten om de mogelijkheden te verkennen voor lithium recycling.”

Johan zegt dat zijn bedrijf ernaar streeft om winstgevend te zijn op een verantwoorde manier. "Het moet ook goed voor het milieu en goed voor de mensen zijn die in onze regio leven", zegt hij.

Klik op onderstaande link om het (engelstalige) artikel uit Recycling Today Global Edition over de ontwikkeling van Van Peperzeel bij de inzameling en recycling van oude batterijen te downloaden. Voor eventuele vragen over de inzameling en recycling van batterijen kunt u contact opnemen met Johan van Peperzeel.

Artikel Recycling Today 3-2011

Terug