Van Peperzeel in de Flevopost |
| Nieuws >> Algemeen Nieuws |
Van Peperzeel is nationaal sorteercentrum voor Stibat
‘Accu’s en batterijen, daar kennen mensen ons van’
Woensdag 16 april 2008 Lelystad, door Auke Schipper
FLEVOLAND – Lelystad is sinds begin dit jaar het centrum van Nederland als het gaat om de recycling van batterijen. Dit is te danken aan het bedrijf Van Peperzeel dat vanuit Ermelo naar de provinciehoofdstad van Flevoland verhuisde. Van Peperzeel voert de inzameling van lege batterijen uit voor Stibat (Stichting Batterijen), maar dat is niet alles. ‘We zijn van origine een groothandel in non-ferro metalen, maar ik zeg er steevast bij: we zijn gespecialiseerd in de verwerking van de meer complexe materialen zoals accu’s en batterijen. Daar kennen mensen ons van,’ aldus Johan van Peperzeel. Hij en zijn broer Marco zijn de directeuren van het familiebedrijf.
‘Mijn vader is dertig jaar geleden met het bedrijf begonnen,’ vertelt Johan van Peperzeel. ‘Hij startte als opkoper van metalen. Niet van particulieren, maar bij regionale opkopers. Toen was alles nog vrij transporteerbaar, maar in 1989 kwamen de eerste restricties met de Wet Chemische Afvalstoffen (WCA, red.). In het begin van jaren ‘90 hebben we heel veel accubakken uitgezet bij garages. Wat dat betreft heeft mijn vader een vooruitziende blik gehad. Hij zei: ‘Je moet doen waar je goed in bent.’ Vanuit de industriehoek hebben we ons sindsdien gespecialiseerd in accu’s en batterijen.’
Momenteel verwerkt Van Peperzeel zo’n 5.000 ton non-ferro metalen, 27.000 ton accu’s en ruim 3.000 ton batterijen per jaar. Dagelijks rijden vijftien vrachtwagens door het hele land om deze materialen op te halen bij fabrieken, garages en inzamelpunten. De ladingen worden afgeleverd op industrieterrein Larserpoort aan de A6 bij Lelystad waar het bedrijf een nieuw pand heeft laten bouwen, dat aan alle wensen voldoet. Er is meer dan genoeg ruimte voor de opslag en sortering van alle verschillende materialen. Die worden vervolgens weer vervoerd naar gespecialiseerde recyclingfabrieken in West-Europa. ‘Alles staat of valt bij efficiënt plannen. Anders prijs je jezelf uit de markt,’ stelt Van Peperzeel vast.
Bij de inzameling van non-ferro metalen kan bijvoorbeeld worden gedacht aan koper (verwarmingsleidingen), zink (dakgoten) en aluminium (kozijnen). Daarnaast verzorgt het Lelystadse bedrijf de verwerking van moeilijk verwerkbaar non-ferro metaalafval uit de industrie, bijvoorbeeld slakken en draaisel. Bij diverse fabrieken, zoals gieterijen, heeft Van Peperzeel hiervoor metaalbakken staan. Al het ingezamelde metaal wordt geanalyseerd op kwaliteit en vervolgens aan de recyclingfabrieken in West-Europa geleverd. ’We hebben één motto: we leveren niet aan landen waar kinderarbeid plaatsvindt,’ laat de directeur weten. In totaal verwerkt Van Peperzeel zo’n 5.000 ton non-ferro materiaal per jaar.
Batterijen zijn vanwege de complexiteit van het product moeilijk te verwerken. Van Peperzeel deed dit aanvankelijk op commerciële basis. Sinds de productenverantwoordelijkheid voor de inzameling van batterijen in 1995 overging naar de Stichting Batterijen (Stibat), werkt het bedrijf in opdracht van deze stichting. ‘Nu zijn we het nationaal sorteercentrum voor Stibat en verzorgen we de logistieke en administratieve dienstverlening,’ zegt Johan van Peperzeel. Inmiddels heeft Stibat 18.000 inzamelpunten voor batterijen in heel Nederland. Iedereen kent ze wel, die bakken in winkels en scholen of op campings. Door de batterijen in te leveren in zakjes van tien, zijn er zelfs reischeques mee te winnen. Elke maand verricht een gerechtsdeurwaarder de trekking bij Van Peperzeel.
‘Daarna begint voor ons het sorteerproces,’legt de directeur uit. Dit gebeurt met de hand, een waterdicht automatisch systeem is volgens Van Peperzeel nog niet uitgevonden. Nadat al het plastic en papier is verwijderd, worden de verschillende soorten batterijen (bijvoorbeeld alkaline, nikkelcadmium en lithium) gescheiden en naar gespecialiseerde recyclingfabrieken gebracht. Deze cyclus vindt plaats in zestig dagen. Een lading die in maart binnenkomt, wordt in april gesorteerd en gaat in mei weer op transport. ‘In 2008 gaat het om meer dan 3.000 ton. Dat staat voor 500.000 batterijen per dag,’ becijfert Johan van Peperzeel.
Qua hoeveelheid spant de verwerking van accu’s de kroon bij Van Peperzeel. Per jaar passeert zo’n 27.000 ton aan accu’s het bedrijf in Lelystad. Bij ongeveer 7.000 garages in Nederland staat een accubak en zodra die vol is, wordt hij opgehaald. In verband met de hoge prijzen van metalen krijgen de garages er zelfs een kleine vergoeding voor. Op accu’s van gemeentewerven na, die nikkelcadmium kunnen bevatten, zit in autoaccu’s altijd lood. Via Van Peperzeel gaan ze naar de recyclingfabriek die het lood terugwint. Dat wordt weer verwerkt in andere producten. ‘Het is een bijna sluitende kring,’ stelt Johan van Peperzeel. ‘En dat is dus goed voor het milieu.’
Met name de groei in de verwerking van accu’s en batterijen dwong Van Peperzeel enige jaren terug om uit te breiden. ‘We hadden in ons oude pand maar één laad- en losplek, terwijl er nu vijftien auto’s rondrijden om batterijen, accu’s en metalen op te halen,’ geeft de directeur aan. Volstrekt ontoereikend dus. Het probleem was echter dat er in Ermelo geen ruimte was om te groeien. Via de bevriende architect Jan Looman uit Zeewolde, die Van Peperzeel tijdens het uitbreidingsproces met raad en daad bijstond, kwam het bedrijf vervolgens in Flevoland terecht. Hoewel ook Zeewolde in de race was, viel de keuze op Lelystad. ‘Hier konden we de grond kopen en direct bouwen,’ verklaart de directeur. Nadat de knoop doorgehakt was, ging het snel. De gemeente verstrekte de bouwvergunning en de provincie de milieuvergunning. Vorig jaar werd het pand gebouwd en vanaf 2 januari dit jaar is Van Peperzeel in Lelystad operationeel. ‘Naar volle tevredenheid.’
Het bedrijf beschikt op Larserpoort over vijf laad- en losplekken, een grote sorteerhal en meer dan voldoende opslagruimte. ‘We hebben het pand wat groter gebouwd voor de groei,’ aldus Johan van Peperzeel. ‘We verwerken nu 35.000 ton per jaar en daar zit absoluut groeipotentie in.’ De directeur wijst onder meer op de wetgeving. Moet er dit jaar 3.000 ton lege batterijen worden opgehaald, in 2016 is dat ruim 5.500 ton. Bovendien is de vraag naar grondstoffen op de wereldmarkt zo groot, dat de prijzen van alle metalen flink zijn gestegen. Dat maakt recycling aantrekkelijker, wat weer gunstig is voor Van Peperzeel. ‘We hopen de groei in ons non-ferro pakket te bewerkstelligen door bij garages niet alleen accu’s op te halen, maar ook andere metalen uit auto’s,’ legt de directeur uit. Hij doelt bijvoorbeeld op wielloodjes, velgen, oude radiateuren, katalysatoren en nummerplaatjes. ‘We staan toch bij die garages, dus dat nemen we in één moeite mee. Het is extra opbrengst.’
Eigen keurmerk
De recyclingbranche waarin Van Peperzeel opereert, heeft te maken met scherpe regelgeving. Er moeten allerlei procedures worden gevolgd, voordat de materialen op transport kunnen naar de fabrieken buiten Nederland. Doordat ons land de Europese eisen strenger implementeert dan andere landen, ontstaat volgens Johan van Peperzeel echter oneerlijke concurrentie vanuit het buitenland. Om de overheid te bewegen naar minder zware wetgeving heeft de Metaal Recycling Federatie (MRF), waarbij het Lelystadse bedrijf is aangesloten en waarvan Johan van Peperzeel de voorzitter is, dit jaar een eigen keurmerk geïntroduceerd. ‘Door als branche zelfregulerend op te treden, willen we ons imago verbeteren en onze positie versterken,’ legt Van Peperzeel uit. ‘We hopen nu dat de overheid ons tegemoet komt en dat we als branche vanaf het begin betrokken worden bij het nieuwe beleid. We willen er niet pas achteraf mee worden geconfronteerd. In de batterijenwereld hebben we een voorsprong. Nederland is het beste jongetje van de klas en dat moeten we ook zo houden.’
Voor meer informatie, zie www.peperzeel.nl of www.stibat.nl.
Bron: Flevopost, 16 april 2008
Terug